
10 κορυφαίες στιγμές στην
εκπληκτική καριέρα του μυθικού 10 της Γιουβέντους Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο ο
οποίος γενήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1974…
Σαν σήμερα το 1974, στο Κονελιάνο του Βένετο, ένας ηλεκτρολόγος
με το όνομα, Τζίνο, και μια νοικοκυρά, η Μπρούνα, έφεραν στον κόσμο ένα παιδί. Το αγόρι είχε από μικρό το όνειρο να γίνει ποδοσφαιριστής και έγινε το μοναδικό από τους φίλους του που τα κατάφερε. Βασικά, δεν τα κατάφερε απλά, αφού έγινε ο πρώτος σε συμμετοχές [705] και γκολ [290] της μεγαλύτερης ομάδας στην Serie A. Στην Γιουβέντους ο Ντελ Πιέρο έγινε μύθος, σήκωσε τα πάντα και πανηγύρισε την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Squadra Azzurra. Σε μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες και έργα τέχνης, πήρε το παρατσούκλι Pinturicchio, από τον Ιταλό ζωγράφο της Αναγέννησης, ενώ μέχρι και σήμερα, στην Ιταλία τα γκολ με φάλτσο αναφέρονται ως ‘gol alla Del Piero’. Auguri Alex…Το ψαλίδι που έδωσε το πρωτάθλημα στο San Siro
Προς το τέλος της σεζόν 2004-05, η Γιουβέντους έπαιξε εκτός έδρας με την
Μίλαν. Το ματς θα έκρινε σε τεράστιο βαθμό την ομάδα που θα κατακτούσε
το Scudetto καθώς οι Rossoneri αν δεν έχαναν θα κρατούσαν την τύχη τους
στα χέρια τους για τον τίτλο, ενώ οι Bianconeri ήθελαν μόνο διπλό. Και
το πέτυχαν χάρη στη συνεργασία του επιθετικού δίδυμου που έγραψε
ιστορία. Στο τελευταίο κομμάτι του ματς ο Ντελ Πιέρο έκανε το ανάποδο
ψαλίδι μέσα στην περιοχή και βρήκε τον Τρεζεγκέ, που νίκησε τον Ντίντα
για το 0-1 που έστειλε το πρωτάθλημα στο Τορίνο.
Το addio στο Τορίνο
Ηταν 13 Μαρτίου του 2012, ένα κλασικό μουντό απόγευμα με ψιλόβροχο στο
Τορίνο. Ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο θα έπαιζε το τελευταίο του παιχνίδι με
την Γιουβέντους και αφού το addio ήταν γνωστό από τον Οκτώβριο, το ματς
με την Αταλάντα ήταν sold-out. Αν και κατά τη διάρκεια της σεζόν δεν
ήταν βασικός, ο μύθος του calcio με την Λάτσιο χάρισε τη νίκη στο φινάλε
και οδήγησε την Γιούβε στο Scudetto. Στο τελευταίο του παιχνίδι, ήταν
στην 11άδα. Με το σκορ στο 1-0, πήρε από τον Τζακερίνι στο ημικύκλιο και
με τεχνικό σουτ βρήκε τη γωνία για το γκολ Νο289 με τη φανέλα της
Γιουβέντους.
Στην επανάληψη, στο 57′ η πινακίδα σηκώθηκε και είχε πάνω τον αριθμό 10. Ο Σιμόνε Πέπε μπήκε και ο Ντελ Πιέρο πέρασε έξω από την τελική γραμμή για τελευταία φορά στην καριέρα του. Αυτό που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Ο κόσμος έδειχνε να έχει πάθει σοκ και όποιος ήταν εκείνη την ημέρα στο γήπεδο, μπορεί να σού επιβεβαιώσει ότι επί 14 λεπτά το χειροκρότημα και τα κλάμα των τιφόζι, δεν σταμάτησε μέχρι να τελειώσει την βόλτα του ο Αλεξ. Σε μια από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές στην ιστορία του αθλήματος, ο Ντελ Πιέρο αποτελούσε πια παρελθόν για την αγαπημένη του Κυρία.
Η μέρα που έγινε ο πρώτος σκόρερ της Γιουβέντους
Στις 10 Ιανουαρίου του 2006 πέρασε στα βιβλία της ιστορίας των
Bianconeri ως ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών. Αποκτήθηκε το 1993, σε
μια ντουζίνα χρόνια έπαιξε 436 ματς, κατέκτησε τα πάντα και σε εκείνο
το σημείο της καριέρας του είχε φτάσει τα 182 γκολ. Στον αγώνα με την
Φιορεντίνα για το Coppa Italia ήταν στα ίσα με τον Τζανπιέρο Μπονιπέρτι,
επιθετικό της Γιούβε επί 15 χρόνια [1946-1961]. Οι Τορινέζοι νίκησαν
4-1 με χατ-τρικ του Ντελ Πιέρο, ο οποίος ξεπέρασε τον άνθρωπο που όταν
έγινε πρόεδρος, τον έφερε στο club. Αλεξ και Μπονιπέρτι ήταν μαζί σε ένα
παγκάκι, στο σκηνικό που είχε στήσει η Γιουβέντους στα εγκαίνια του
J-Stadium συμβολίζοντας το χθες και το αύριο.
Το τακουνάκι στον τελικό του Champions League
Εναν χρόνο αφού κατέκτησε το Champions League στα πέναλτι κόντρα στον
Αγιαξ το 1996, η Γιουβέντους έφτασε ξανά στον τελικό της κορυφαίας
διοργάνωσης. Αν και ήταν το μεγάλο φαβορί η ομάδα του Λίπι δεν μπόρεσε
να σταματήσει την ορμητικότητα των Γερμανών, που από το ημίχρονο ήταν
μπροστα με 2-0 χάρη σε δύο γκολ του Καρλ-Χάιντς Ρίντλε. Στην επανάληψη ο
Ντελ Πιέρο ύστερα από γύρισμα από τα αριστερά σκόραρε με εκπληκτικό
τακουνάκι μειώνοντας σε 2-1, με ένα γκολ που δεν έχει πάρει την
‘αναγνώριση’ που του αξίζει καθώς με την σπάνιας ποιότητας λόμπα, ο
Ρίκεν επισκίασε τα πάντα χαρίζοντας τον τίτλο στην Μπορούσια.
Ο τραυματισμός στο Ούντινε
Η καριέρα του Ντελ Πιέρο ήταν γεμάτη εκπληκτικές στιγμές στο κορυφαίο
επίπεδο του αθλήματος, που παλαιότερα δεν ήταν μόνο το Champions League
αλλά και η Serie A. Δυστυχώς, ένα σημαντικό κομμάτι της, ήταν οι
τραυματισμού. Στις 8 Νοεμβρίου του 1998 ο Ιταλός χτύπησε σοβαρά στο
φινάλε του αγώνα με την Ουντινέζε και έχασε όλη την υπόλοιποι σεζόν.
Αυτό όμως, ήταν το λιγότερο, αφού όταν επέστρεψε, ο Αλεξ δεν ήταν
ακριβώς ο ίδιος. Ο τρόπος παιχνιδιού του είχε αλλάξει, δεν ήταν το ίδιο
αέρινος. Πράγματα που νωρίτερα μπορούσε να κάνει άνετα, τα είχε κόψει ο
φόβος. Την επόμενη διετία είχε ακόμα κάποιους τραυματισμούς που τον
κράτησαν πιο γήινο, όμως και πάλι η μαγεία του δεν μπορούσε να χαθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου