Είναι από αυτές τις ιστορίες που πάντοτε προκαλούν ενδιαφέρον και
πάντοτε κάνουν τον καθένα να μπαίνει σε σκέψεις για το όνειρο και τις
πιθανότητες να ζήσει αυτό που πραγματικά επιθυμεί
αν το κυνηγήσει κι αν
οι συνθήκες, η τύχη και ο κόπος οδηγήσουν στο ιδανικό σενάριο της ζωής…
Ο Αλφόνσο Ντέιβις, το βράδυ της Τρίτης, 25ης Φεβρουαρίου του 2020,
έζησε μια μαγική ευρωπαϊκή στιγμή στο «Στάμφορντ Μπριτζ». Παίζοντας για
τη Μπάγερν Μονάχου, στους «16» του Champions League, απέναντι στην
Τσέλσι, έκανε μια από τις συνηθισμένες του κούρσες και «σέρβιρε» γκολ
για τον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι.
Ο τρόπος που έτρεξε, που τσίμπησε δυο φορές τη μπάλα για ν’ αποφύγει
τα μαρκαρίσματα και οι ταχύτητες που έπιανε καθιστώντας αδύνατο για τους
Αθπιλικουέτα και Τζέιμς να τον πλησιάσουν και να τον σταματήσουν, τον
έκαναν ένα από τα θέματα της σημερινής ημέρας, λίγες ώρες μετά το
επιβλητικό 3-0 των Βαυαρών στο Λονδίνο.
Ο Ντέιβις σχεδόν… ντράπηκε ν’ ανταποδώσει το χειροκρότημα που δέχθηκε
από τον κόσμο, ο οποίος τον αποθέωσε στην ολοκλήρωση της αναμέτρησης με
την ομάδα του Φρανκ Λάμπαρντ. Οι συμπαίκτες του τον αγκάλιασαν και τον
έσπρωξαν προς την εξέδρα τη στιγμή που ακουγόταν δυνατά και ρυθμικά τ’
όνομά του. Ένα παιδί που έχει ζήσει τη ζωή στην πολύ δύσκολη πλευρά της
και που έχει ακούσει από τους γονείς του όσα πέρασαν για να ξεφύγουν από
την εμπόλεμη κατάσταση στη Λιβύη, βιώνοντας ξεριζωμό και απόλυτη
αβεβαιότητα για το μέλλον και την ακεραιότητά τους.
Ο 19χρονος φουλ μπακ ξέρει ότι εκείνος απλά… παίζει ποδόσφαιρο. Δεν
είναι ήρωας, δεν θα γίνει ποτέ κάτι ιδιαίτερα σπουδαίο στο δικό του
μυαλό επειδή έκανε δυο ντρίμπλες κι έφτιαξε ένα γκολ στην κορυφαία
ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση.
-
Η διαφυγή από τη Λιβυή, το χιόνι στον Καναδά και ο άνθρωπος που τον ανακάλυψε
Έχοντας γεννηθεί σε hotspot στη Γκάνα όπου μεταφέρθηκαν οι γονείς του
έπειτα από το ξέσπασμα του εμφύλιου πολέμου στην πατρίδα τους, ο
Αλφόνσο Ντέιβις έζησε μέχρι τα 5 του επί αφρικανικού εδάφους προτού
πάρει το δρόμο για τον κρύο και χιονισμένο Καναδά. «Φορούσα το
σορτσάκι, έβγαινα να παίξω μπάλα, έλεγα “ουάου κοίτα το χιόνι”, αλλά
τελικά έκανε πολύ κρύο και έμπαινα πάλι μέσα στο σπίτι…» θυμάται από τον πρώτο του καιρό εκεί που ξεκίνησε το ποδοσφαιρικό του ταξίδι.
Από τις πρώτες προσπάθειες στο Edmonton Alberta και το Northmount
Elementary School, στην εμπιστοσύνη που του είχε και την αυτοπεποίθηση
που του έδωσε ο κόουτς Μάρκο Μπόσιο που τον πήρε στο St.Nicholas
Catholic Junior High, μέχρι το Βανκούβερ και την εγκατάσταση σε σπίτι
όπου τον φιλοξένησε μια ξένη οικογένεια. Στα τμήματα υποδομής των
Whitecaps, έδειξε πολύ γρήγορα ότι άξιζε να προωθηθεί από νωρίς στην
πρώτη ομάδα και το έκανε με εντυπωσιακά και αλλεπάλληλα άλματα!
Το 2016 έγινε ο δεύτερος νεότερος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο
MLS όταν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με το ανδρικό τμήμα και το 2018
ανακοινώνεται η συμφωνία για την μεταγραφή του στην Μπάγερν Μονάχου,
στην οποία θα μετακόμιζε οριστικά τον Ιανουάριο του 2019.
-
Στο ΜLS ευχαριστούν τον Θεό που… τους γλίτωσε από εκείνον
Τα 13,5 εκατομμύρια δολάρια που είχαν διαθέσει οι Βαυαροί για να
κάνουν δικό τους αυτό το… μηχανάκι, ήταν ποσό – ρεκόρ για εκείνη τη
στιγμή που πραγματοποιήθηκε το deal αναφορικά με ποδοσφαιριστή που
βρισκόταν στο ποδόσφαιρο των ΗΠΑ. Άλλωστε, είχε σκοράρει 8 φορές και
είχε 11 ασίστ σε 31 συμμετοχές εκείνη τη σεζόν, εξασφάλισε θέση στο MLS
All-Star και αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της χρονιάς για τους
Whitecaps και κορυφαίος άνδρας αθλητής στον Καναδά. Εκεί, εξασφάλισε την
υπηκοότητα στα 17 του και τον Ιούνιο εκείνου του έτους έγινε ο
νεαρότερος διεθνής ποδοσφαιριστής της εθνικής ομάδας της χώρας σε φιλικό
παιχνίδι με την Κουρακάο.
Στην πρώτη του χρονιά στο Μόναχο, τους πρώτους μήνες πιο συγκεκριμένα
αφού βρέθηκε εκεί χειμώνα και το καλοκαίρι ολοκληρώθηκε η σεζόν,
στέφθηκε Πρωταθλητής Γερμανίας και φυσικά ήταν μέλος της ομάδας που
κατέκτησε και το Κύπελλο.
Εν έτει 2020, καταφέρνει να κάνει τον ποδοσφαιρικό κόσμο να μιλάει
για εκείνον και να θυμάται την ζωή του, με την τρομερή εμφάνιση στο
«Στάμφορντ Μπριτζ» και την ασίστ στον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι. Κι αν κάποιοι
νομίζουν ότι η κούρσα και οι ντρίμπλες ήταν κάτι που γίνεται… μια φορά
στο τόσο και όλα του πήγαν καλά, ο Αλφόνσο Ντέιβις έχει ν’ αποδείξει πως
όλα είναι δουλεμένα, ειδικά σε ό,τι αφορά την ταχύτητά του και την
τεχνική του κατάρτιση. Ακριβώς ίδιο γκολ, με ακριβώς ίδιες κινήσεις και
ακριβώς ίδια πορεία από αριστερά έχει σημειωθεί ξανά τη φετινή σεζόν στη
Γερμανία με δημιουργό τον νεαρό μπακ και «εκτελεστή» τον Λέβα!
-
Τον φωνάζουν wonderkid στο Μόναχο, ξέρουν ότι… είναι ακόμα στην αρχή
«Θυμάμαι την πρώτη μου μέρα στο προπονητικό κέντρο πάτησα στο
γήπεδο στο πλευρό του Αριέν Ρόμπεν… Καταλαβαίνετε πως αισθάνθηκα, ήμουν
ενθουσιασμένος. Οι συμπαίκτες μου έκαναν έναν κύκλο, με παρουσίασαν και
με χειροκρότησαν…» είχε πει πριν από καιρό σε τηλεοπτική του
συνέντευξη έχοντας προλάβει να συνομιλήσει και να πάρει όσες
περισσότερες συμβουλές θα μπορούσε από τον Ολλανδό.
Ο μικρός έχει μάθει να μιλάει με σεβασμό και θαυμασμό για κάθε
ποδοσφαιριστή της ομάδας του κι όχι γιατί είναι ο νεαρός σε ηλικία και…
αναγνωρίζει τα χρόνια των υπόλοιπων, αλλά γιατί το αισθάνεται και το
κάνει από ευγνωμοσύνη για την τροπή που έχει πάρει η ζωή και η καριέρα
του…
Ο Ντέιβις, είναι το πρόσωπο της ημέρας και το «Phonzie, Phonzie» θα
ηχεί για πολλές ώρες ακόμα στ’ αυτιά του. Μέχρι φυσικά να το προκαλέσει
ξανά με όσα θα κάνει στο γήπεδο κι όχι γιατί θ’ αφήσει απλά να θυμάται ο
κόσμος την παρουσία του στο Λονδίνο.
Ο μικρός, αυτή τη στιγμή, είναι η καταλληλότερη αποτύπωση της φράσης «remember the name…».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου