Θα
συμβεί αντίστοιχα σε όλες τις θέσεις και όλες τις μεγάλες
ποδοσφαιρικές
σχολές του κόσμου. Από τώρα και μέχρι να ολοκληρωθούν οι θέσεις (τέρμα,
άμυνα, κέντρο, επίθεση). Πρόκειται για τη δική μας λίστα με τους
κορυφαίους (10 + ένας επιλαχόντας). Ποιοι, πως, γιατί; Τα κριτήρια είναι
οι τίτλοι, η διάρκεια καριέρας, η προσφορά, οι μαρτυρίες (για τους πιο
παλιούς), η δική μας αίσθηση (για όσους έχουμε δει).Η αντίστροφη μέτρηση είναι φυσικά υποκειμενική, μιας και ο κάθε ένας από εμάς θα μπορούσε να έχει τη δική του διαφορετική άποψη. Διαβάστε... συμφωνείστε και πάνω απ' όλα διαφωνήστε: καταγράψτε τις επιλογές σας με επιχειρήματα, έτσι για να περάσουμε όμορφα και ποδοσφαιρικά αυτές τις βαρετές και εσώκλειστες μέρες.
Ξεκινάμε με τους Γερμανούς τερματοφύλακες...
Επιλαχόντας
Τόνι Τούρεκ (1936-'57)
Ποιοτικά ίσως και να μην άξιζε να βρίσκεται σε αυτή την 10άδα. Η παρουσία του όμως και μόνο στο «Θαύμα της Βέρνης» αρκεί για να του χαρίσει αυτή την επιβράβευση. Ο Τούρεκ πέρασε από αρκετές ομάδες, αλλά τις καλύτερες εμφανίσεις του τις έκανε με τη Φορτούνα Ντίσελντορφ. Ως δικός της παίκτης κλήθηκε στο Μουντιάλ του 1954, όπου στον τελικό έκανε σπουδαίες επεμβάσεις. Ειδικά μία σε τετ α τετ με τον θρυλικό Νάντορ Χιντεγκούτι, θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Η συμβολή του στην κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου απέναντι σε εκείνη την εκπληκτική Ουγγαρία, τον τοποθετεί στο Πάνθεον.
Τόνι Τούρεκ (1936-'57)
Ποιοτικά ίσως και να μην άξιζε να βρίσκεται σε αυτή την 10άδα. Η παρουσία του όμως και μόνο στο «Θαύμα της Βέρνης» αρκεί για να του χαρίσει αυτή την επιβράβευση. Ο Τούρεκ πέρασε από αρκετές ομάδες, αλλά τις καλύτερες εμφανίσεις του τις έκανε με τη Φορτούνα Ντίσελντορφ. Ως δικός της παίκτης κλήθηκε στο Μουντιάλ του 1954, όπου στον τελικό έκανε σπουδαίες επεμβάσεις. Ειδικά μία σε τετ α τετ με τον θρυλικό Νάντορ Χιντεγκούτι, θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Η συμβολή του στην κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου απέναντι σε εκείνη την εκπληκτική Ουγγαρία, τον τοποθετεί στο Πάνθεον.
10. Εϊκε Ιμελ (1978-'97)
Ηταν μόλις 17 ετών όταν βρέθηκε βασικός τερματοφύλακας στη Ντόρτμουντ. Με εκείνη χρίστηκε διεθνής, αλλά τα καλύτερα του τα έζησε κάτω από τα δοκάρια της Στουτγκάρδης, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1992, ενώ ήταν και φιναλίστ του Κυπέλλου UEFA το 1989. Ηταν τέτοιο το γκελ που έκανε με το ταλέντο του, που βρέθηκε στην Εθνική στα 19 του να κατακτά το EURO του 1980. Ωστόσο, είχε την ατυχία να πέσει πάνω στα καλύτερα χρόνια του Χάραλντ Σουμάχερ και έτσι έμεινε αναπληρωματικός του και στα δύο Μουντιάλ, όπου η Γερμανία ηττήθηκε στον τελικό (1982, 1986).
Ηταν μόλις 17 ετών όταν βρέθηκε βασικός τερματοφύλακας στη Ντόρτμουντ. Με εκείνη χρίστηκε διεθνής, αλλά τα καλύτερα του τα έζησε κάτω από τα δοκάρια της Στουτγκάρδης, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1992, ενώ ήταν και φιναλίστ του Κυπέλλου UEFA το 1989. Ηταν τέτοιο το γκελ που έκανε με το ταλέντο του, που βρέθηκε στην Εθνική στα 19 του να κατακτά το EURO του 1980. Ωστόσο, είχε την ατυχία να πέσει πάνω στα καλύτερα χρόνια του Χάραλντ Σουμάχερ και έτσι έμεινε αναπληρωματικός του και στα δύο Μουντιάλ, όπου η Γερμανία ηττήθηκε στον τελικό (1982, 1986).
9. Μπερτ Τράουτμαν (1947-'64)
Η ιστορία του είναι πραγματικά εκπληκτική. Ως αιχμάλωτος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε στην Αγγλία. Μετά την ήττα της πατρίδας του, αφέθηκε ελεύθερος, αλλά δεν επέστρεψε στη Γερμανία. Παρέμεινε στο Νησί, ξεκινώντας την καριέρα του από τη Β' Κατηγορία και το 1949 τον πήρε η Μάντσεστερ Σίτι. Με τους Πολίτες έπαιξε σε 508 αγώνες πρωταθλήματος και έχει ψηφιστεί ως ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του συλλόγου. Στην εποχή του θεωρούνταν ο κορυφαίος στη Μεγάλη Βρετανία και είχε ειδικότητα στα πέναλτι, έχοντας πιάσει το 60% όσων του εκτέλεσαν! Ωστόσο, δεν έπαιξε ποτέ στην Εθνική, επειδή όπως του είχαν ανακοινώσει, δεν αγωνιζόταν στην Γερμανία. Οι Αγγλοι τον έχουν τοποθετήσει στο Hall of Fame τους, κάτι που έκαναν αργότερα και οι συμπατριώτες του.
Η ιστορία του είναι πραγματικά εκπληκτική. Ως αιχμάλωτος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε στην Αγγλία. Μετά την ήττα της πατρίδας του, αφέθηκε ελεύθερος, αλλά δεν επέστρεψε στη Γερμανία. Παρέμεινε στο Νησί, ξεκινώντας την καριέρα του από τη Β' Κατηγορία και το 1949 τον πήρε η Μάντσεστερ Σίτι. Με τους Πολίτες έπαιξε σε 508 αγώνες πρωταθλήματος και έχει ψηφιστεί ως ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του συλλόγου. Στην εποχή του θεωρούνταν ο κορυφαίος στη Μεγάλη Βρετανία και είχε ειδικότητα στα πέναλτι, έχοντας πιάσει το 60% όσων του εκτέλεσαν! Ωστόσο, δεν έπαιξε ποτέ στην Εθνική, επειδή όπως του είχαν ανακοινώσει, δεν αγωνιζόταν στην Γερμανία. Οι Αγγλοι τον έχουν τοποθετήσει στο Hall of Fame τους, κάτι που έκαναν αργότερα και οι συμπατριώτες του.
8. Αντρέας Κέπκε (1979-'01)
Με τον Μπόντο Ιλγκνερ έδιναν μάχη για το ποιος θα ήταν βασικός στην Εθνική. Ο Κέπκε έχασε την θέση στο Μουντιάλ του 1990, αλλά το 1996 ήταν εκείνος το Νο1 στην κατάκτηση του EURO. Γυρολόγος, έπαιξε σε αρκετές ομάδες, με τη Νυρεμβέργη να είναι όμως ο σύλλογος της καρδιάς του. Σε συλλογικό επίπεδο λοιπόν δεν κέρδισε τίποτα. Διάσημος έγινε μέσω της Νασιονάλμανσαφτ. Το 1993 ψηφίστηκε κορυφαίος Γερμανός ποδοσφαιριστής γενικά, το 1996 κορυφαίος τερματοφύλακας στην Ευρώπη και την ίδια χρονιά η IFFHS τον ονόμασε ως καλύτερο στον κόσμο.
Με τον Μπόντο Ιλγκνερ έδιναν μάχη για το ποιος θα ήταν βασικός στην Εθνική. Ο Κέπκε έχασε την θέση στο Μουντιάλ του 1990, αλλά το 1996 ήταν εκείνος το Νο1 στην κατάκτηση του EURO. Γυρολόγος, έπαιξε σε αρκετές ομάδες, με τη Νυρεμβέργη να είναι όμως ο σύλλογος της καρδιάς του. Σε συλλογικό επίπεδο λοιπόν δεν κέρδισε τίποτα. Διάσημος έγινε μέσω της Νασιονάλμανσαφτ. Το 1993 ψηφίστηκε κορυφαίος Γερμανός ποδοσφαιριστής γενικά, το 1996 κορυφαίος τερματοφύλακας στην Ευρώπη και την ίδια χρονιά η IFFHS τον ονόμασε ως καλύτερο στον κόσμο.
Συνέχεια ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου